je 1960. godine, nakon desetogodišnjeg suđenja, dobila parnicu protiv američkog vazduhoplovstva odakle je otpuštena kada se otkrilo da je lezbejka.

je afroamerikanka, lezbejka, feministkinja i pjesnikinja. Radila je kao urednica časopisa Conditions, dala doprinos brojnim drugim lezbejskim časopisima i napisala nekoliko zapaženih eseja, uključujući “New Notes on Lesbianism” i “Lesbianism: An Act of Resistance”. Napisala je i knjigu poezije Narratives: Poems in the Tradition of Black Women.

je veći dio života provela stvarajući lezbejsku umjetnost. Radila je mnoge naslovne strane knjiga izdavačke kuće Naiad Press, uključujući i The Cunt Colouring Book, i pisala je lezbejske erotske romane.

je bila lezbejka, feministkinja i direktorka koledža Mount Holyoke. Bila je dugogodišnja ljubavnica Meri Vuli. Kasnih sedamdesetih godina prošlog vijeka, objavljena je knjiga pisama koja su pisale jedna drugoj. Žene koje su radile na koledžu su bile toliko zabrinute zbog izdavanja te knjige da se čak pojavio i članak u listu New York Times.

je rođena 1921. godine. Jedna je od naših lezbejskih pramajki. Pedesetih godina prošlog vijeka počela je da se bavi lezbejskim aktivizmom. Zajedno sa dugogodišnjom partnerkom, Filis Lion, pomogla je osnivanje organizacije Daugthers of Bilits. Ako bi ih neko pitao o kakvoj grupi je riječ, članice bi odgovarale da pripadaju pjesničkoj grupi. Prvi sastanak grupe održan je 19. oktobra 1955. godine i u to vrijeme članstvo su činila samo četiri lezbejska para. Kao rezultat svega toga, sve su se trudile da se dobro slažu i spriječe raskide jer nisu htjele da izgube članice! Del je radila i kao konsultantkinja, spisateljica i predavačica.

je bila lezbejka, pripadnica indijanskog plemena Mohava rođena krajem devetnaestog vijeka. Masahej, čije ime označava djevojačku sjenku ili dušu, bila je predmet opsežnog istraživanja o homoseksualnosti među Mohavama. Istraživanje, koje je sproveo jedan ugledni psihijatar, Frojdov sljedbenik, fokusiralo se na snagu patrijarhalnog pritiska. Masahej je konstantno bila zlostavljana i njene “supruge“ su je često napuštale zbog društvenog pritiska.

Njena pjesma "The Farmer's Bride" objavljena je 1912. godine, a knjiga pjesama istog naziva objavljena je 1916. godine. Njenu ljubavnu poeziju obojili su tonovi tuge i bespomoćnosti. Virdžinija Vulf je izjavljivala da je Šarlot “najveća živa pjesnikinja”.

Šarlot se zaljubila u Elu D’Arsi. Ela je bila srećna što su njih dvije prijateljice, ali je odbila da sa Šarlot ima nešto više od prijateljstva. Konačno, 1902. godine, Šarlot je prestala da pokušava da natjera očigledno heteroseksualnu Elu da se zaljubi u nju. Negdje oko 1913. godine, Šarlot se zaljubila u spisateljicu Mej Sinkler. Mej je u početku proganjala Šarlot, ali kada je ova počela da pokazuje ljubav prema njoj, Mej je postala okrutna i počela je da širi priče kako je Šarlot zaljubljena u nju. Otišla je toliko daleko da je ispričala priču kako je morala da preskoči krevet kako bi pobjegla od nasrtljive Šarlot. Niko ne zna da li je ova priča istinita, ali znajući da je Mej prava spletkašica, ostaje nam da se pitamo.

Šarlotina majka je umrla 1920. godine, a njena sestra Ana je oboljela od raka. Ovo je izgleda bilo previše za Šarlot. Počela je da halucinira i zamišlja kako je Ana živa sahranjena i inficirana crnim tačkama. Smještena je 1928. godine u starački dom. Život je okončala tako što je popila flašu dezinfekcionog sredstva.

je pjesnikinja koja voli žene, autorka pozorišnih komada, učiteljica glume i režiserka koja često kombinuje istopolnu žudnju i duhovnost, naročito folk katoličanstvo. Njeno djelo poetske proze zove se "La Ofrenda" ("The Offering").

“Jedna je od najuspješnijih sportistkinja u istoriji sporta. Prvi turnir je osvojila u Čehoslovačkoj 1973. godine i iste godine stigla je do četvrt finala Otvorenog prvenstva Francuske. Imala je šesnaest godina. Međunarodnu slavu stekla je kada se plasirala u finale Otvorenih prvenstava Australije i Francuske 1975. godine. Kasnije iste godine, nakon što je predvodila Čehoslovačku u pobjedi na Kupu federacija, odselila se u Ameriku čije državljanstvo je dobila 1981. godine. Prvu Grend slem titulu u singlu osvojila je u Vimbldonu 1978. godine. Prije nego što se povukla iz profesionalnog bavljenja tenisom 1994. godine, osvojila je osamnaest Grend slem titula u singlu, uključujući tri na Otvorenom prvenstvu Australije, dvije na otvorenom prvenstvu Francuske, rekordnih devet u Vimbldonu i četiri na Otvorenom prvenstvu Amerike.

Ljevoruka igračica, razornog forhenda, nemilosrdne igre na mreži i superiorne servis-volej igre, sedam puta je bila prva na listi WTA (1978-79; 1982-86). Navratilova je bila i sjajna igračica u dublu, osvojila je trideset i jednu titulu u dublu, dvadeset i jednu sa Pem Šrajver, sa kojom je, 1984. godine, osvojila i Grend slem u dublu. Te godine je postavila rekord od sedamdeset i četiri osvojena singl meča.

Navratilova je postala portparolka za gej prava devedesetih godina prošlog vijeka. Autorka je knjige Being Myself (1985) i koautorka knjiga Total Zone (1994) i The Breaking Point (1996).”

(Izvor: Funk and Wagnalls Encyclopedia)

“Navratilova je 1992. godine osvojila sto pedeset i osmu profesionalnu titulu i tako postavila rekord u singl takmičenjima. Februara 1993. godine, pobijedivši Moniku Seleš na Otvorenom prvenstvu Francuske, postavila je još jedan rekord tako što je postala najstarija teniserka koja je pobijedila prvoplasiranu teniserku u profesionalnom tenisu. Avgusta 1994. godine, Navratilova je imenovana za predsjednicu Udruženja teniserki.”

(Izvor: Distinguished Women of Past and Present)

Džudin jedanaestogodišnji sin Edi je upoznao Martinu i Džudi Nelson. U to vrijeme, Džudi je bila u braku sedamnaest godina i imala dvoje djece. Opet su se srele 1984. godine, nakon čega je Džudi išla kod psihijatra zbog privlačnosti koju je osjećala prema Martini. Martina se uselila kod Džudi i njenog muža dok se oporavljala od povrede. Niko ne zna tačno šta se desilo poslije toga, ali Džudin muž je postao svjestan veze (ili bar privlačnosti) između dvije žene i zamolio Martinu da ode. Kada je Martina otišla, Džudi je krenula sa njom, kao njena ljubavnica, saputnica i “služavka” (Džudi je kasnije ispričala Barbari Volters kako joj je Martina za usluge plaćala 90,000 dolara godišnje). Kasnije su razmijenile prstenje i bračne zavjete u jednoj praznoj crkvi u Brizbenu, u Australiji. Takođe, video kamerom su snimile 'sporazum o vanbračnoj zajednici' koji je postao centralna tačka poznate sudske parnice kada su se poslije osam godina razišle.

Nakon mučnog i ružnog rastanka, Džudi je tužila Martinu i tražila alimentaciju. Izjavila je kako je Martina prekršila sporazum i kako ona ima ista prava kao i svi/e drugi/e supružnici/e poslije razvoda, a što iznosi polovinu imovine stečene u braku. Martina je rekla da je ona shvatila da se dogovor odnosi na to da se na pola dijeli samo zajednički stečena imovina. Nekretnine i ostala zajednička imovina su podijeljene. Konačan sporazum nikad nije u potpunosti objelodanjen. Džudi je, zajedno sa Sandrom Fokner, napisala knjigu Love Match: Nelson Vs. Navratilova, o svom odnosu sa Martinom. Knjiga je okarakterisana kao “emotivno preopterećena” i “sebična”.

Martina je 1995. godine pristala da bude neplaćena portparolka kreditne kartice The Rainbow Card koja pomaže u prikupljanju sredstava u dobrovoljne svrhe, uključujući Istraživački centar o AIDS-u i Nacionalni centar za lezbejska prava.

su bile suosnivačice i urednice časopisa Sinister Wisdom.

Kukurok Patke

Radila je kao urednica i izdavačica lezbejsko/feminističkog žurnala Sinister Wisdom. Jedna je od najcjenjenijih lezbejskih pjesnikinja i aktivistkinja i moja lična heroina. Njena djela su inpirisana duhovnim tradicijama uključujući judaizam, obožavanje boginje i žensku duhovnost. Kada je, zajedno sa Alis Voker i Odri Lord, bila nominovana za Državnu nagradu za poeziju, njih tri su se sastale i napisale govor pod nazivom 'U ime SVIH žena' koji je trebalo da se pročita ako jedna od njih dobije nagradu. Za više od četrdeset godina, Adrijen je objavila petnaest knjiga poezije. Njena djela su Of Woman Born: Motherhood as Experience and Institution, Poems: Selected and New, 1950-1974, Diving into the Wreck, The Will to Change, Leaflets, Necessities of Life, Snapshots of a Daughter-in-Law, i The Dream of a Common Language. Bila je jedna od dobitnica Državne nagrade za poeziju 1974. godine za knjigu Diving into the Wreck.